Zomerband en voorbereiding ijsbollentocht

Ik was al bijna vergeten dat ik al een tijdje een GEAX Tattoo Light band heb liggen als zomerband. Vandaag kwam ik die tegen in het fietshok en heb ik hem maar meteen gemonteerd. Het gewichtsverschil tussen de Perfect Moirée en de GEAX is al duidelijk merkbaar in de hand, ik twijfel er niet aan dat je dat ook al rijdend zult kunnen merken. Uiteraard blijkt er een flik stuk méér lucht in de GEAX te gaan, zodat ik mijn handpompje in de Strada maar heb vervangen door de voetpomp die bij levering was bijgeleverd. Probleem is alleen dat rammelvrij in de Strada te monteren, dat wordt nog even zoeken. 
De GEAX zelf heb ik maar tot 4,2 bar opgepompt, ik ben ervan op de hoogte dat de band niet zo sterk is en kan springen bij overdruk, dus vandaar .... De extra binnenband voor achteraan heb ik ook maar vervangen, want die ging maar tot breedte 2.20. Hopelijk heb ik die niet te vlug nodig !

Een knoért van een band, héérlijk !

Nu zondag wordt de eerste Ijsbollentocht gereden. Omdat bij de meeste toertochten die ik in het verleden reed met de Gentse en Limburgse Liggers er meestal speciaal voor mij langs een ijsboerderij werd gereden, had ik beloofd van zelf eens een ijsbollentocht uit te stippelen. Belfote maakt schuld, zodat nu zondag wordt er om 13.00u vertrokken bij de Ijshoren in Arendonk voor een recreatieve tocht van ongeveer 70 km. Halverwege zal er worden gestopt bij de Ijssloeber in Tielen, zodat iedereen de kans krijgt om eens vers handgeschept ijs te vergelijken ;-). 
Ik heb de tocht ook aangekondigd op de kalender van Ligfiets.net , maar daarop is nog geen respons op gekomen, eens benieuwd hoeveel liggers er zondag as. zullen opdagen. 

De route is al uitgestippeld en verkend, alleen zijn ze natuurlijk uitgerekend begin deze week het jaagpad beginnen op te breken aan de nieuwe brug in Arendonk. Grrr ! Morgennamiddag nog eens tot aan de werken fietsen en kijken of er door te komen is, anders zal er een alternatiefje gezocht moeten worden. 

Cyclevision 2011

Helaas was het wegens tijdgebrek niet mogelijk om met de fiets op -en neer te rijden naar CycleVision, dus dit jaar maar met de auto. Omdat het aangekondigde weer niet zo schitterend was en vrouwlief niet te overtuigen was om te gaan kamperen, hadden we een hotelletje geboekt in Nijkerk.
Zaterdag dan richting Biddinghuizen gereden, waar we na enig zoeken uiteindelijk alsnog Flevonice vonden. Het regende de hele dag en dat geeft meteen een heel ander beeld voor een buitenactiviteit zoals Cycle Vision. Maar wat een schitterende lokatie ! Mogelijk denken wedstrijdrijders er anders over, maar persoonlijk vind ik dit de beste lokatie van al de CV's die ik al heb bijgewoond. 

De standhouders stonden bij elkaar gedrumd onder het afdak rondom het centrale gebouw, wat een gezellige drukte gaf. Wel heb ik de indruk dat er elk jaar minder en minder fabrikanten opdagen. Jammer genoeg was Raptobike er niet, (die had op het laatste moment afgemeld), want ik had graag de Raptotrike in het echt gezien. Dat zal voor een andere keer worden. 

Zondag was het weer stukken beter, al werden we bij aankomst met slecht nieuws verwelkomd : Christophe was in de voormiddag met zijn WAW gecrasht tijdens de race. Gelukkig had hijzelf niks op een paar schrammetjes na en blijkt de WAW nog opgeknapt te kunnen worden. Verder ook nog een paar bekenden tegen het lijf gelopen, zodat wat bijgekletst kon worden. 

Na de start van de 3-uurs race zijn we terug naar huis vertrokken, want het begon teveel te kriebelen : prachtig weer, overal ligfietsen en zelf geen fiets bij hebben, grrr ! Eenmaal thuis maar meteen op de fiets gesprongen voor een paar uur ;-) !

Enkele fotoos vind je hier

Kettingwieltje ....

Aangezien het inmiddels al weer meer dan 2000 km was geleden dat ik de ketting van de Strada nog eens had schoongemaakt en gesmeerd, was het hoog tijd om de boel weer eens open te gooien en onder handen te nemen.
Omdat ik het huidige kettingwieltje nog steeds vrij luidruchtig vond, heb ik dat gister verwijderd en het oude kettingwieltje opnieuw gemonteerd. Gisteravond een tochtje gaan fietsen en de aandrijving is merkbaar stiller met het oude wieltje. Daar is de (enkel) rubber ring zo goed als volledig van weggesleten, maar heeft de ketting de nodige uitsparingen gesleten in het kunststof. 

Aan het nieuwe wieltje is kwestie slijtage na 2000 km nauwelijks iets te merken : de beide rubber ringen naast het kunststof tandwiel zien er nog zo goed als nieuw uit. Ook had ik verwacht dat de randen van het wieltje wat slijtage zouden vertonen omdat het wieltje kwa diameter een paar mm groter is, maar daar was ook niks aan te zien. Ik heb er dus geen idee van hoe het komt dat het nieuwe wieltje meer herrie maakt dan dat het oude, maar voorlopig blijft dat laatste zitten. 

Update : ik was vanmorgen nog kennelijk niet goed wakker toen ik het bovenstaande schreef, want er is wel degelijk slijtage bij het nieuwe wieltje vast te stellen ! Eén van de rubberringen is al een flink stuk versleten, zoals duidelijk op de onderstaande foto is te zien. Het andere is nog nagelnieuw, zo te zien heeft de ketting dat ringetje niet eens geraakt. Ik kan me niet voorstellen dat de ketting scheef op de kettingrol heeft gelopen, maar het heeft er alle schijn van ... Misschien vandaar ook het lawaai ?

Ik ga in elk geval zo'n deelbaar kettingwielasje + kettingwiel bestellen bij Wim Schermer, dat kan over het asje bewegen en zou stiller moeten zijn.  

De ligfiets in de media II

Zoals was beloofd verscheen in het meest recente nummer van Touring Explorer een nieuw artikel over ligfietsen. De auteur van het artikel had mij een tijd geleden telefonisch gekontakteerd en ik heb een klein half uurtje allerlei vragen over ligfietsen in het algemeen beantwoord. Ook had ik hem enkele interessante websites doorgemaild, enkele daarvan zijn ook weergegeven op het einde van het artikel. 

Het nieuwe artikel is mijn inziens toch een stuk genuanceerder en zeker minder bevooroordeeld dan hetgene enkele maanden geleden werd gepubliceerd. Lees zelf maar :

Spookbandje ....

Eergisteren trof ik de linkervoorband van de Strada leeg aan in de garage. Dat was alweer een tijdje geleden, maar je hoort me niet klagen. Wat betreft lekke banden beschouw ik mezelf als een geluksvogel, want die overkomen me zelden tijdens het rijden zelf (hout vasthouden nu !). Binnenbandje eruit gehaald, dit hard opgepompt maar nergens iets te horen of te voelen van ontstnappende lucht. Het bandje dan maar ondergedompeld in de regenton, maar ook daar geen enkel luchtbelletje dat naar boven kwam (en ja : deze keer ook het ventiel onder water gehouden). Vreemd. Dan de binnenkant van de buitenband bekeken, maar ook daar kon ik niks vinden. Het binnenbandje heb ik vervolgens een halve dag laten liggen, zonder dat die leegliep. Diezelfde avond dan maar alles opnieuw gemonteerd, de band tot 8,5 bar opgepompt om ervoor te zorgen dat de Perfect Moirée mooi op de velg zou komen en dat een nachtje laten staan. Gistermorgen stond de band nog steeds knoerhard, zodat ik de druk heb laten zakken tot de voorgeschreven 4,5 bar. Eens kijken hoe lang ik weer verder kan ....

Op z'n Bels ....

Vorige week kon je via de pers vernemen dat verantwoordelijk minister van verkeer Crevits maar liefst 400 miljoen euro uittrekt om 1.400 km nieuwe fietspaden aan te laten leggen. Dat zou tegen eind 2014 moeten gerealiseerd zijn. In datzelfde bericht las ik ook voor het eerst over het Bovenlokaal Functioneel Fietsroutenetwerk, een ambitieus project van de Vlaamse overheid wat een functioneel netwerk zou moeten opleveren van maar liefst 12.000 km ! Klinkt allemaal mooi op papier, toch ?

In praktijk blijken fietsers in ons landje nog steeds niet serieus te worden genomen. Onteigeningsprocedures blijven jarenlang aanslepen, met als gevolg dat op sommige N-wegen het gemotoriseerd verkeer je tegen 90 km/u van de sokken rijdt op een baan waar niet eens een gemarkeerd fietspad is voorzien. 
Bij de vernieuwing van bepaalde N-wegen wordt de rijbaan wel van een nieuwe asfaltlaag voorzien, maar worden achteraf gewoon wat streepjeslijntjes geschilderd die een fietspad moeten voorstellen. 
Ook het jaagpad, waarlangs ook menig forens dagelijks woon/werkverkeer affietst, ontsnapt niet aan dergelijke fratsen. Nadat we jaren hebben moeten wachten om een nieuwe asfaltlaag te krijgen om het jaagpad weer enigszins berijdbaar te krijgen, besliste de Dienst voor de Scheepvaart enkele jaren geleden om Fauna-uitstapplaatsen aan te gaan leggen. Niks mis mee, tenslotte hoeft geen enkel reetje dat in het kanaal sukkelt er ook in te verdrinken. Om de zoveel km vind je nu 2 rood/witte paaltjes die zo'n uitstapplaats aangeeft, hetgeen eiglijk totaal overbodig is. Want bij de aanleg van de meeste uitstapplaatsen werd het asfalt van het jaagpad zodanig beschadigd, dat je als fietser moet uitkijken waar je rijdt om niet zélf zo'n uitstapplaats nodig te hebben. Op het traject waar ik bijna dagelijks fiets, ligt het jaagpad er op een bepaalde plaats wel héél gevaarlijk beschadigd bij. Begin vorig jaar heb ik daarvoor al eens een mail gestuurd met de vraag naar herstelling naar de Dienst voor de Scheepvaart, maar totnogtoe zonder resultaat.

Maar dan begin vorige week, toen zag ik een autootje van de Scheepvaart stoppen bij het beschadigde wegdek toen ik naar het werk reed. Twee mannen stapten uit en bekeken de uitstapplaats en het beschadigde wegdek. Nou ja, beter laat dan nooit zeker ? Maar dat bleek een ietsiepietsie voorbarig : enkele dagen later stonden er weer verschillende van die mooie gele bordjes te verkondigen dat het jaagpad in slechte staat was. Ja hallo, alsof fietsers bordjes nodig hebben om te weten dat het wegdek in slechte staat is ! Voor dergelijke praktijken hebben we in Vlaanderen een mooi woord : afkapperij. Zet maar vlug een bordje, dan kunnen ze ons niks meer maken ....

Frappant is wel dat de Scheepvaart op z'n eigen website verkondigt van te investeren in onderhouds -en vernieuwingswerken van het jaagpad. Het is maar net wat je daaronder verstaat natuurlijk ....

Je zult er in het donker met je 2-wieler maar inrijden ....

En de fietsende werkmens ? Die fietste héél voorzichtig verder. Arm Vlaanderen ....

Stelbouten remkabels

De afgelopen weken moest ik steeds vaker de stelbouten van de remkabels bijregelen omdat die om de zoveel dagen op de een of andere manier weer waren "ingedraaid". Dat is nog niet eerder problematisch geweest, om de paar maanden af en toe eens bijdraaien was totnogtoe voldoende. Waar het aan ligt, weet ik niet, maar ik was het wel flink beu om om na elke 3 of 4 keer rijden vast te moeten stellen dat het remvermogen weer flink was afgenomen omdat de boutjes weer helemaal waren ingedraaid. 

Om te voorkomen dat de stelboutjes weer naar "binnen" trilden (?), moest er dus iets tussen om dat te voorkomen. Een paar dagen geleden gestopt bij de doe-het-zelfzaak voor een setje rubber ringetjes. Daar een sneetje in geknipt en die gewoon op de boutjes tussen de 2 moertjes gestopt. En dat blijkt te werken, ik rij nu al een paar dagen zonder dat ik de stelboutjes moet bijdraaien ....