De ligfiets in de media

Wij zijn al jaren lid van Touring-Wegenhulp (soort van ANWB) voor de pechverhelping voor de auto. Als lid ontvang je om de 2 maanden het tijdschrift Touring Explorer waarin hoofdzakelijk wordt bericht over -hoe kan het ook anders- autoos. Nu stond er in het laatse nummer een opmerkelijk artikel, getiteld Anatomie van de nieuwe voertuigen met daarbij de afbeelding van wat wel wat weg heeft van een (elektrische) velomobiel : 

Toen het me bij het lezen van het artikel duidelijk werd dat er over de ligfiets en de velomobiel werd geschreven, was ik aanvankelijk aangenaam verrast. Tenslotte lees je niet elke dag iets over je favoriete vervoermiddel in een automagazine. Totdat ik het artikel had doorgelezen : 

En naast deze tekst stond dan nog de volgende afbeelding :

Dat is er natuurlijk over ! Een velomobiel waar de wetgever moeite mee heeft ? Velomobielen die de bocht uitvliegen ??? Wat een onzin allemaal ! Bijkomende ergernis was dan nog dat in hetzelfde nummer de hoofdredactrice het in haar inleidende collumn had over de persberichten van het B.I.V.V. (Belgisch Instituut voor de Verkeers Veiligheid) ivm winterbanden op de auto. Kort samengevat komt het erop neer dat ze het BIVV (dat de doeltreffendheid van winterbanden in twijfel trekt en verkondigt van beter je snelheid en afstand tot je voorligger in de winter aan te passen) verwijt van een ongelukkige uitspraak te doen. Ze eindigt haar column met : "Beter eerst even nadenken voordat men een bericht de wereld instuurt!"

Ja hallo, daar moest ik natuurlijk op reageren ! Ik had de pagina's al ingescand en op het forum van de Gentse Liggers gezet. Daar wist iemand te achterhalen dat de auteur van het artikel (Gerry de Mol) eigenlijk een soort van eenvoudskunstenaar is. In hoeverre dat die ervaring heeft met velomobielen mag Joost weten, op z'n website vind ik er in elk geval helemaal niks over terug. 

Ik heb uiteraard een mail naar zowel de redactie als naar de hoofdredactrice gestuurd, eens benieuwd wat voor reactie ik daarop ga krijgen. Als ik al reactie zal krijgen, uiteraard ....

Update : tot mijn grote verbazing bleek ik vanmorgen (woensdag) al een reactie te hebben ontvangen in mijn mailbox naar aanleiding van mijn reactie op het artikel. Die verbazing werd echter nóg groter toen ik de inhoud van de mail had gelezen : 

Beste sportieve lezer,

Dank voor uw reactie, onze interesse is gewekt.  U heeft het ons heel duidelijk gemaakt, wij hebben een bocht gemist en willen dit goedmaken met een reportage omtrent velomobielen.  U lijkt mij heel goed op de hoogte te zijn, zou u eventueel onze redacteur willen ontmoeten en hem wegwijs maken in dit thema? 

vriendelijke groet

Kijk eens aan, daar had ik dus helemaal niet op durven hopen ! Het ziet ernaar uit dat er mogelijks alsnog een soort van rechtzetting in het tijdschrift zal komen. We zullen er eens werk van gaan maken se ! Wordt vervolgd !!!

1e mijlpaaltje ....

Vandaag tijdens het fietsen de eerste 10.000 km op de teller gehaald. Ik heb de Strada nu iets meer dan een jaar, dus dan mag dat zo onderhand ook wel. Ik ben nog steeds dik tevreden over m'n velomobiel, hij (zij ?) is in elk geval  stukken onderhoudsvriendelijker dan de Alleweder. Zo rij ik nog steeds met m'n eerste set bandjes vooraan. Die beginnen nu wel hun beste tijd gehad te hebben, maar de opvolgers zijn inmiddels in Dronten besteld. Dat worden opnieuw de 47mm Perfect Moirées, wat mij betreft de meest ideale velomobielband : comfortabel en zo goed als lekvrij. Dat ze ook nog een lage rolweerstand hebben, is uiteraard lekker meegenomen.

Ook is het inmiddels al bijna 3.000 km geleden dat ik de ketting nog eens heb schoongemaakt en gesmeerd, dat moet dus ook nodig gebeuren. Zodra mijn bestelling uit Dronten is gearriveerd, zal ik er eens aan beginnen.


Update : vandaag (donderdag) was het pakketje uit Dronten er. Het oude kettingwieltje bleek inderdaad z'n beste tijd te hebben gehad : het rubber ringetje in het midden was zo goed als volledig verdwenen en was al bezig met uit elkaar te vallen. Ook had de ketting in het kusntstof van het wieltje zelf de nodige uitsparingen gesleten, zoals je op de foto duidelijk kan zien : 

Het nieuwe kettingwieltje van Alligt heeft een kunststof tandwieltje in het midden met daarnaast 2 rubber ringen. Ook blijkt het een paar mm groter in doorsnee te zijn dan het oude, maar de ketting loopt na installatie nergens tegenaan. Als alles goed is, kan ik weer een tijdje zorgeloos fietsen. 

Nieuwe achterband + lekke achterband ....

Vorige week had ik bij Wim S. een Geax Tattoo Light (achter)band besteld. Niet omdat ik al een nieuwe achterband nodig heb, maar gewoon, uit nieuwsgierigheid. Voor het geld moest ik het niet laten, veel achterbanden koop je vandaag de dag niet meer voor 12,5 euro. Enig probleempje bij bestellingen in Nederland zijn de verzendkosten : voor een bandje van 12,5€ zou ik bijna 17€ verzendingskosten moeten betalen. Zó gek ben ik nou ook weer niet, gelukkig mocht ik het bandje naar Toni C. laten sturen, dat scheelt alweer de helft.

Vandaag dus naar Rijen, om de band op te halen. Het regende en waaide al de hele dag, dus ook toen ik rond half vijf in de Strada stapte. Nu alle sneeuw en ijsprut is verdwenen, kon ik weer gewoon via het Bels Lijntje naar Tilburg en zat ik zo op de Bredaseweg. Daar was het flink druk op de baan, de wagens die stapvoets stonden aan te schuiven, reed ik grinnikend voorbij.

Eenmaal in Rijen moet ik Toni opbellen omdat ik een straatje heb gemist. Als ik na dat telefoontje onpieuw een straatje mis, bel ik hem opnieuw op en zegt Toni dat ik linksomkeer moet maken en dat hij wel naar mij komt. In de regen zie ik enkele minuten later Toni aan komen stappen met een doos onder z'n arm. Nadat Toni me heeft gewezen waar hij woont, probeer ik de doos open te scheuren, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Er zit zoveel tape omheen, dat ik mijn tanden moet gebruiken om aan de inhoud te kunnen. De band frommel ik snel in de Strada, Toni is bereid om het karton mee terug naar huis te nemen.

Met flinke wind tegen rij ik even later terug naar huis. Wanneer ik bijna in Alphen ben, merk ik ineens dat m'n koplamp minder licht geeft. Hoe lang was het ook alweer geleden dat ik de batterij nog had opgeladen ? Ik kan het me niet meer herinneren, maar het is dringend nodig. Ik schakel meteen over op de ledstrips vooraan en hoop dat ik het haal tot thuis. Claxonneren lukt niet meer en ook de koplamp gebruiken lukt niet meer : als ik het knopje indruk om er tegenliggers mee te waarschuwen, gaat alle verlichting uit. Shit, de batterij is écht op .... Nog voordat ik in Baarle-Nassau ben, merk ik dat de achterkant bij bochten begint te zwalpen. Verdorie, toch geen lekke band ? Als ik even later bij het oversteken van een baan over 2 gootjes moet, voel ik duidelijk dat de achterband aan het leeglopen is. Het regent flink en ik ben moe van het tegenwinds trappen, zin om een andere binnenband te gaan steken heb ik al helemaal niet. Als ik het nou maar haal tot thuis .... Tegen amper 20 km/u ben ik uiteindelijk alsnog thuisgeraakt. De batterij heb ik meteen aan de lader gehangen, de achterband wordt iets voor morgen. Dit is inmiddels al de 2e lek in m'n Sammy Slick sinds ik die er zo'n goeie 1.100km geleden heb opgelegd, dat is dus duidelijk niet de bedoeling ! Eens bekijken wat we ermee gaan doen : ofwel opnieuw de Perfect Moirée achteraan, ofwel anti-leklint in de Sammy Slick. 

En de nieuwe Geax band ? Die blijft lekker liggen tot na de winter !

Fietspad ???

Na verschillende weken niet over het jaagpad te hebben gefietst vanwege de sneeuw, was die enkele dagen geleden eindelijk volledig verdwenen. Dat betekent dat ik eindelijk weer over het jaagpad naar Arendonk kan rijden, waar één van mijn favoriete ijsboeren is gevestigd. Eergisteravond had ik zin in een ijsje dus was ik met de Strada langs het kanaal richting Arendonk vertrokken. Omdat ik wat meer km's wilde maken, ben ik in Arendonk van het jaagpad gegaan en heb ik de gewone baan naar Reusel genomen. Via Reusel wilde ik naar Postel rijden om zo via Retie terug naar Arendonk te rijden en dan te stoppen voor een lekker ijsje -dan heb ik het tenminste wel écht verdiend ;-)

Op de baan van Reusel van Postel ligt langs weerskanten van de rijbaan een fietsad. Je kan aan het fietspad merken dat je in België bent : het Nederlands fietspad wordt dan zowat gehalveerd kwa breedte (het wegdek is echter zowel in Nederland als in België van erbarmelijke kwaliteit). Toen ik echter eergisteravond op het Belgisch fietspad terecht kwam, had ik moeite om het fietspad überhaubt nog te ontdekken : overal lagen takken, modder ed. meer. Ik werd zodanig héén en weer geschud in de Strada dat ik bijna zeeziek werd en sneller dan stapvoets rijden, was niet mogelijk. Verdomme toch, is die rotsneeuw eindelijk van de fietspaden verdwenen, krijgen we dit weer !

Nu heb ik er normaal gesproken geen enkel probleem mee om op de rijbaan te rijden (zoals hier in België trouwens ook wettelijk is voorzien, als het fietspad om wat dan reden ook niet berijdbaar is), maar de Reuselseweg in Mol is zowieso al geen brede baan en onverlicht en het was er op dat ogenblik pokkedruk. Er geldt daar wel een maximumsnelheid van 60km/u, maar geen enkele auto houdt zich daaraan en er wordt flink voorbij gevlogen. De Reuselseweg wordt veel gebruikt het door gemotoriseerd verkeer dat het voormalige douanecomplex op de grens naast de autosnelweg E34 als op -en afrit gebruikt. 

Gelukkig was het fietspad maar over een afstand van ongeveer 1 km zo toegetakeld, eenmaal aan de brug over de snelweg was het weer redelijk te doen. Omdat ik wel eens wilde weten wat de oorzaak van deze ellende was, ben ik vandaag bij daglicht teruggereden. Blijkbaar zijn ze in het bos meteen naast het fietspad bomen aan het rooien, waarbij de tractors over het fietspad rijden en deze zo met smurrie bevuilen. Ook al is men verplicht om bij einde werken ervoor te zorgen dat op de openbare weg -dus ook het fietspad- niks achterblijft, hier is er duidelijk niet naar omgekeken.

Toen ik terug thuis kwam, heb ik meteen een mailtje gestuurd naar de Provincie met een paar fotoos in bijlage, met het verzoek om de verantwoordelijke wegbeheerder in kennis te stellen. Eens benieuwd hoe lang het zal duren eer het daar weer een beetje berijdbaar is ....

Eindbalans

Op deze laatste dag van het jaar wordt gewoontegetrouw het aantal gefietste km's opgeteld. Dit jaar kom ik aan een totaal van 15.325 km. Hiervan zijn er 12.740 van met de ligfiets gereden, de overige km's werden met andere fietsen gemaakt. Met de Strada heb ik dit jaar 7.655 km gefietst. Best wel aardig, zeker als je in overweging neemt dat de Strada de afgelopen winterweken zo goed als stil heeft gestaan én er afgelopen zomer een concurrent is bijgekomen (de Raptobike). Het blijft in elk geval met voorsprong de fiets waar de meeste km's per jaar mee worden afgelegd. En het blijft de meest comfortabele, laten we daar duidelijk over wezen ;-)

Aan eenieder een prettige jaarwisseling gewenst (hou het veilig !) en veel aangename km's voor het komende jaar !

Appelflappenflop ...

Vandaag werd de alternatieve tocht voor de Oliebollen gereden, nl de Appelflappentocht. Jonathan A. had hiervoor ingeschreven en erop aangedrongen van ook mee te rijden, maar omdat ik een watje ben en bij deze prut niet met een open fiets wil rijden, had ik feestelijk bedankt. Ik bood wel aan om met de Strada hem en de andere deelnemers naar het startpunt in Rijen te begeleiden, maar meer ook niet. Dat voorstel werd dankbaar aangenomen.

Vanmorgen nog voor vertrek op Ligfiets.net gekeken naar het aantal inschrijvingen en daar stonden slechts 4 deelnemers op, waarvan er 1 Jonathan A. zelf was. Vanuit mijn woonplaats zouden nog 3 anderen mee komen fietsen, Mireille en Vital van de Gentse Liggers en Michael van de Limburgse Liggers.  Er was om 09.15u afgesproken onder de brug aan het kanaal en een 5-tal minuten later zijn we met z'n 4-en naar Rijen vertrokken. We waren nog maar net de grens over, of we moesten stoppen omdat Jonathan was lekgereden, zowel met z'n voor -als achterband. 

Vele handen maken licht werk ...

Nadat die waren hersteld, konden we verder. Maar nog maar nauwelijks Goirle uit richting Riel hoorde (en zag ik in m'n spiegels) eerst Jonathan met z'n roets onderuit gaan en vervolgens Vital, die vlak achter hem reed. Jonathan was onderuit gegaan op een ijsplek op de baan en Vital kon hem niet ontwijken. Bij het onderuit gaan was Jonathan met z'n hoofd tegen de grond gevallen en hield daar een flinke hoofdpijn aan over. Z'n roets liep ook wat schade op, maar gelukkig niet zo erg dat we niet meer verder konden rijden. Het was toen inmiddels al 10.45u geworden en het was duidelijk dat we onmogelijk het startuur van 11.00u in Rijen zouden halen. Natuurlijk had niemand het mobiel nummer van Toni C. bij zich, zodat we noodgedwongen  naar Dronten hebben gebeld, waar we van Jos H. het nummer van Toni kregen. Die hebben we dan meteen opgebeld en gevraagd van op ons te wachten, wat geen enkel probleem was. 

Omstreeks 11.35u waren we aan de kerk in Rijen, maar nergens een ligfiets te zien. Vreemd .... Ineens kwam Toni naar buiten uit het gebouw naast de kerk en deelde mee dat wij de enigen waren die waren komen opdagen ! Tjeezus !

Ik had onderweg nog gekscherend gezegd dat er misschien wel meer Belgen zouden zijn dan Nederlanders, maar dat bleek uiteindelijk nog zo te zijn ook. Toni was dan ook flink teleurgesteld in z'n landgenoten .... 
We hebben dan eerst wat warms gedronken en toen het groepje van 4 (ik reed zoals afgesproken niet mee) omstreeks 12.00u wilde vertrekken, daagde er nog een lokale (?) ligger op, die alleen maar een stukje wilde meefietsen omdat-ie naar Breda moest. Ik heb ze allemaal succes gewenst en ben lekker in m'n eentje -gelukkig zonder problemen- terug richting België gereden. 

Niet echt een succes met 4,5 deelnemers,  de Appelflappentocht van dit jaar .....

Oliebollen 2010

Vandaag was het de 12e editie van de Oliebollentocht en voor het eerst sinds ik daaraan deelneem, was het vertrek vlak bij huis. Nou ja, vlakbij is natuurlijk relatief, maar als je de startplaatsen van het verleden bekijkt, is Tilburg natuurlijk wel érg dichtbij. 
Dat velen zich hebben laten afschrikken door het weer was al duidelijk bij het aantal inschrijvingen, dat flink lager lag dan vorig jaar. Ook het aantal Vlaamse deelnemers lag laag : slechts 2 medefietsers daagden vanmorgen op om samen met mij naar Tilburg te fietsen : Jonathan A. (die utieraard van bij hem thuis kwam gefietst) en Rudi M (die met de auto tot hier kwam). Ik had gisteren al een proefritje richting Tilburg gereden, maar mijn plan om via Alphen en het Bels Lijntje naar de startplaats te rijden, bleek onmogelijk omdat dat niet berijdbaar was. Dat maakte dat we vanmorgen rond 08.35u via de gewone weg naar boven via Poppel naar Nederland reden om vervolgens via Goirle naar Tilburg te rijden. Jonathan A. had vanaf het Boogpad naast de N630 een track op z'n GPS aangemaakt, zodat we tegen 10.00u aan de startplaats waren. Daar was inmiddels ook Luc W. met de wagen gearriveerd (helemaal van de Belgische kust, chapeau !). In totaal waren wij Belgen met 5, een mij onbekende Mango-rijder uit het Antwerpse was er ook. 

Pas rond 11.15u vertrok de bonte stoet. Richting Heusden moest een overzet genomen en het lukte waarachtig om alle velomobielen samen met 2 autoos in één keer over te zetten ! In een sneeuwwit Heusden werd eerst een groepsfoto genomen, daarna was het tijd voor koffie/thee met appelgebak. Na deze opwarming was het weer richting Tilburg. Na de gebruikelijke snert en oliebollen, was het weer tijd om richting België te rijden. Vlak voordat we vertrokken, vernam ik dat het Bels Lijntje vanaf de Bredaseweg tot in Riel sneeuwvrij was gemaakt. Dat schoot natuurlijk lekker op, zodat we in een wip  terug in Goirle waren. In Weelde kreeg Jonathan A. nog een lekke achterband, maar ondanks dat waren we ongewoon vroeg thuis. Daar stond naar jaarlijkse gewoonte weer een zalige spaghetti voor ons klaar. 

Dit jaar was er voorafgaandelijk aan de tocht ook een primeur : de eerste carbon Quest werd vandaag aan z'n eigenaar overhandigd. Die reed er meteen de Oliebollen mee, maar dat had-ie misschien beter niet gedaan : tijdens de 2e helft van de tocht richting Tilburg is er een Quest-rijder achterop ingereden. De carbon Quest liep hierbij gelukkig geen schade op, maar dat kon van de andere Quest niet gezegd worden ....

Ondanks dat was aangekondigd dat de route sneeuwvrij en goed berijdbaar was, waren er in totaal slechts 60 vertrekkers. Ik begrijp niet goed waarom zoveel mensen hebben afgehaakt. Okee, er is de afgelopen week een flink pak sneeuw gevallen en het is begrijpelijk dat daardoor minder mensen naar Tilburg kwamen gefietst, maar dat er zo weinig mensen opdaagden .... Ik bedoel maar : als Luc W. van 200km ver met de wagen naar Tilburg komt om mee te Oliebollen, wat is dan iemand anders z'n excuus ??? 

Ik vernam tijdens de tocht dat de Oliebollen volgend jaar zullen doorgaan in de provincie Noord-Holland. Eens benieuwd in welke plaats ze dan zullen starten ....

Mijn fotoos vind je hier

 Groepsfoto in een wit Heusden ....