.... of toch maar niet ?

Mijn persoonlijke ervaringen met het Versatile dakje vallen niet zo positief uit als ik gedacht (verwacht?) had. 

Ik kon niet onder het plastic ruitje heen kijken, maar moest er doorheen kijken. Onderdoor kijken ging niet omdat er kwasi geen ruimte is tussen de onderkant van het ruitje en de rand van de velomobiel. Jan E. zal waarschijnlijk anders en dieper in zijn velomobiel zitten, bij hem lukt het wél.
Doorheen het ruitje kijken is bij temperatuurverschillen geen optie (aandamping). Maar ook bij regen is het kwasi onmogelijk om er nog (verantwoord) doorheen te kijken.

Ook heb ik nog een opening tussen het ruitje en het instapgat vooraan (in lengterichting), waar bij regen water naar binnenvalt. Dat is eigen aan de constructie (het is ook voor een Versatile gemaakt, niet voor een Quest of Mango). Dat maakt echter wel dat je het dakje bij regen samen met het dekje moét gebruiken om echt droog te blijven. Heb die combinatie één keer geprobeerd, maar dat werd toch niet echt als aangenaam ervaren.

Het zal dus -voorlopig ?- (z)onder dak blijven. Voor die paar keer per jaar dat het écht regent dat het giet, zal ik wel proberen ergens te schuilen. Of gewoon 'n keertje nat worden, daar gaat een mens ook niet van dood ;-)

Onderdak ....

Ik rij nu al bijna 4 jaar zonder dakje en dat bevalt eiglijk prima. Ik mis alleen héél af en toe een dakje boven mijn hoofd als het erg hard regent, en dat is slechts een paar keer per jaar. In elk geval te weinig om een vaste kap te kopen die honderden euroos kost .... En echt dicht wil ik ook helemaal niet, fietsen betekent voor mij nog altijd dat je minstens nog je hoofd buitengaats houdt. Het Versatile dakje wil ik nog overwegegen, maar om daar ook meteen + 200€ voor neer te leggen ....

Het toeval (?) wil dat ik afgelopen week mijn Raptobike naar Jan E. heb gebracht, want die gaat er een gaaszitje op montereren. En wat had Jan bij zijn Quest in de garage liggen ? Jawel, een Versatile dakje ! Had hij ook een tijdje geleden gekocht, maar hij vond het toch maar niks. En .... ik mocht het gerust eens meenemen om uit te testen. En als het mij wel bevalt, mag ik het voor een prijsje hebben. Ik heb geen seconde getwijfeld en het dakje mee naar huis genomen. Nu zat ik helaas vorige week "ziek" thuis met een ontstoken kuitpees, waardoor ik niet mocht fietsen. Sinds vandaag weer naar het werk met de fiets, dus het dakje gaat erop !

Jan had zelf al het één en ander veranderd (lees : verbeterd). Zo heeft hij bvb zelf alu beugeltjes gemaakt die onder de spiegelarmen geklemd kunnen worden. Daar kunnen dan de voorste beugels van het dakje aan bevestigd worden zonder dat er moet worden geboord of geplakt. Jammer genoeg staan de spiegeltjes op mijn Strada dichter bij elkaar dan die bij Jan op zijn Quest, want ik kan de alu beugeltjes niet gebruiken. Vooraan heb ik het nu met tiewraps aan de spiegelarmpjes vastgemaakt. Zo kan het ook nog draaien om te kantelen bij het in -en uitstappen. Ik ben eens benieuwd !

Strada weer een beetje stiller ....

Niet dat de Strada luidruchtig reed, maar alles wat minder kan is soms meer ;-)

Ik was al langer van zinnens om het kortje stukje kettingbuis tussen de kettingrol en het crankstel te verwijderen, maar had het altijd uitgesteld omdat ik dacht dat de functie ervan 2-erlei was (benen schoonhouden + het slaan van de ketting tegengaan). Nadat ik een mailtje had gestuurd naar Etienne van Emvelomobiel.be en die me had verzekerd dat ik me geen zorgen moest maken, heb ik de kettingbuis verwijderd. Had ik al véél eerder moeten doen, want het scheelt redelijk wat herrie ! Uiteraard moest ik de ketting uit elkaar halen om de kettingbuis weg te halen, maar dat ging ook zonder noemenswaardige problemen. Althans : dat dácht ik. Bij het aanzetten hoorde en voelde ik om de zoveel trappen een luide "kloenk" vooraan, niet goed dus. Dus maar op zoek naar de exacte plaats waar ik de ketting uit elkaar had gehaald. Vanalles geprobeerd, maar niet kunnen terugvinden (ik heb geen ketting met snelsluitingen). 

Gisteravond dan maar naar Dilsen-Stokkem gefietst om Etienne naar de ketting te laten kijken. Samen op zoek gegaan en uiteindelijk gevonden : het pennetje bleek niet helemaal in het gat van de buitenschalm (zo heet dat kennelijk -ik het ook moeten opzoeken). Omdat ik zo al 14 dagen had gereden, was het niet meer goed te krijgen en hebben we maar 2 schakels verwijderd. 
Ook meteen het kettingwieltje vervangen door een nieuwer (én stiller) model, want het oude originele was na bijna 24.000 km écht wel versleten. En nu rij ik dus nóg een beetje stiller met de Strada !

Kijk, dáár wordt een mens nou vrolijk van !

Afgelopen week fietste ik nog eens binnendoor van Reusel naar Esbeek. Op zich niks bijzonders, ik rij wel meer in deze omgeving, maar deze keer was mij iets nieuws op gevallen :

Ha, ijs ! Voor een ijsliefhebber zoals ik (lees : ijsverslaafde) is dat natuurlijk goed nieuws : ijs dat niet is gebonden aan sluitingsuren, onvoorstelbaar toch ?! Het bijgevoegde lijkt me duidelijk en doet me vanzelf glimlachen :

Een mens zou voor minder gaan fietsen ;-)
En voor diegenen die eens in de buurt komen, de exacte lokatie is de Hoogeindsestraat in Esbeek.

Wie zijn billen verbrandt ....

.... die kan voorlopig niet met bovenstuur ligfietsen. 

Vorige week donderdag stootte ik aan tafel een kokend hete beker thee om die op mijn schoot viel. Ik was alleen thuis en zat lekker in mijn onderbroek aan tafel, dus dat kwam nogal pijnlijk aan. Meteen naar de douche gelopen en met koud water een 10-tal minuten gespoeld. Dan schoonmama gebeld om me naar de spoed van het ziekenhuis te brengen, waar werd vastgesteld dat ik 1e graads brandwonden had opgelopen. 1 grote plek op mijn rechterdij en 2 kleinere op mijn linkerbeen. Perfecte timing, want vrijdag vertrokken we voor een 10-tal dagen met vakantie naar Ruinen. Bedoeling was om de Raptobike mee te nemen, want ik had me ingeschreven voor de Raptoride van as. zondag. Maar fietsen met een stuur tussen m'n billen is voorlopig uitgesloten, dus dan maar de bukfiets mee. Nog een geluk dat fietsen op een bukfiets wel lukt, anders zat ik hier ook maar te zitten met mijn benen in de windels ....

Nadeel is uiteraard de zit : mijn Gaastra heeft een Brooks B86 zadel dat nog ingereden moet worden. M'n fietsenmaker had me verwittigd dat het minstens een half jaar ging duren voordat het zadel aangenaam begon te zitten en dat is te merken ook : langer dan een uur of 2 hou ik het echt niet op uit. En dat is reuze jammer, want het is hier in de buurt van Hoogeveen prachtig fietsen ! Mooie rustige wegen, vriendelijke mensen, mooie fietspaden in de bossen .... Gisteren stond in de Hoofdstraat nog een witte Quest geparkeerd en gisteravond ben ik nog een witte Quest met aanhangwagentje gekruist (dezelfde?), dan is het wel ff slikken op m'n stomme zadel :-(
Maar in elk geval : nog beter bukfietsen dan helemaal niet fietsen !

Ergens tussen Meppel en Rogat ....

Toetert-ie of toetert-ie-niet ....

Naar aanleiding van de reacties op de vorige post, ben ik er vandaag maar even voor gaan zitten : een volledig opgeladen (reserve)batterij voor me, 2 nieuwe claxons, 2 draadjes en een "mannetjes"-stekker dat op de batterij past. Dat laatste moest ik nog even gaan halen in de elektrowinkel, want dat had ik niet op voorraad. Kruisschroevendraaiertje en een steeksleutel nr 6 erbij en proberen maar. De nieuwe claxon die Etienne me opstuurde, blijkt kapot te zijn : niks doet het ding. Niet klikken, niet zoemen, helemaal niks. De andere (ongebruikte) claxon die ik nog had liggen, begint bij een eerste poging te klikken. Vervolgens maar met het verstelboutje beginnen draaien en waarempel : na een keer of 7 te verdraaien produceert de claxon weer een heerlijk irritant scherp geluid ! Het contramoertje meteen vastgezet en jawel, nog steeds heerlijk fel geluid. Dan toch maar weer even de originele claxon uit de Strada verwijderd en het schroefje ongeveer hetzelfde uitgedraaid als bij de ander werkende claxon en waarempel : hij doet het weer ! Ook hier het contramoertje vastgezet en vervolgens de claxon terug de Strada in en hoera, ze horen me weer aankomen als ik toeter, jeuh !!!

Ik vermoed dat door het trillen het boutje wat lostrilt en daardoor het geluid wat verandert (lees : vermindert). Nou ja, als ik er nu ook weer méér dan 3 jaar tegenkan, valt er wel mee te leven, lijkt me ;-)

MICHELIN PROTEC maakt belofte niet waar ....

Vanmorgen al vroeg in de Strada omdat ik voor het peterschap van de LF-routes de werken van de LF5 in Lommel wilde checken. Toen ik aan de brug van de Lusthoven in Arendonk kwam, was het jaagpad afgesloten en stond er een omweg via het centrum aangegeven. Daar had ik niet veel zin, dus gewoon onder het lint door verdergereden, om vervolgens vast te stellen dat de hele asfaltlaag tussen de Lusthoven en de brug van Voorheide was verwijderd. Nu lag er een vettige zandachtige kleilaag, waar je helemaal niet hard kon fietsen omdat het aan je banden plakte. Koppig als ik was besloot ik toch maar verder te rijden, ik had helemaal geen zin om rond te rijden want dat paste niet in mijn planning. Tegen 15 km/u verder kunnen rijden tot aan Voorheide en net toen ik weer terug op de verharde weg was, voelde ik de achterkant zwalpen. Het zal toch niet waar zijn zekerst ?! Jawel hoor, lekke achterband ! Eerst een flinke kleilaag moeten verwijderen vooraleer ik de achterband met binnenband eruit kon halen. De binnenband vertoonde op één plaats inderdaad een groenachtige smurrie, dus daar zal het lek wel gezeten hebben. Aan de buitenband was, nadat ik die wat had schoongemaakt met kanaalwater, niks te zien. Noch aan de binnenkant, noch aan de buitenkant was er een gaatje te vinden. Meteen een nieuwe binnenband gestoken en via een omweg terug naar huis gereden, want de zin was er wel uit na al die vieze smurrie, bah !

Amper 700 km lekvrij gereden met de GEAX TATTOO LIGHT, dat is me toch nét iets te weinig om nog gerust op pad te gaan. Thuis toch maar terug de vertrouwde SCHWALBE BIG APPLE omgelegd, waarschijnlijk ietsjes trager, maar mét anti-leklaag, dat rijdt toch iets geruster ;-)

Afgelopen weekend had ik ook van andere Strada-rijders vernomen dat hun claxon niet meer zo hard toeterde als eerst. Etienne van emvelomobiel was er toen ook en had beloofd me een nieuwe met de post op te sturen. Dat viel gisteren in de brievenbus. Vandaag na de bandenwissel maar meteen de claxon verwisseld, maar dat bleek ook geen succes : de nieuwe claxon klikte alleen maar als je op het knopje duwde, maar toeterde niet. Nu wist ik dat er een verstelbaar schroefje op de achterkant zit waarmee je de claxon af kunt stellen, maar dat haalde ook niet veel uit : ofwel hoorde je alleen een geklik ofwel helemaal niks. Dan toch maar even een hulplijn gebeld, en kennelijk moet je het stelschroefje maar minimaal verdraaien om effect te hebben. Dat heb ik dus met de nieuwe claxon een 15-tal keer gedaan, zonder er getoeter uit te krijgen. Uit pure noodzaak dan toch maar terug mijn oude claxon gepakt, die toeterde meteen (al is het niet meer zo hard als eerst). Maar beter een wat minder klinkende  dan helemaal geen toeter ;-). 

Bestaan er dan geen claxonnetjes die je gewoon moet aansluiten en dan gewoon hun ding doen ? Geen gedoe met afstelschroefjes of van die dingen ? Of is dat weer wishfull thinking van mijn kant   .... ?