skip to main |
skip to sidebar
Ondanks dat we nog maar één winterprikje hebben gehad, heb ik vandeweek toch maar eens uitgekeken naar een andere achterband. De huidige Schwalbe Big Apple doet het prima, ook als er een beetje sneeuw ligt. Als je de bandendruk niet te hoog houdt en er ligt geen pak sneeuw, valt er prima mee te rijden. Het was iets anders bij glad wegdek, dan trapte ik af en toe wat door.
Vorige winters heb ik een band met groffer profiel gebruikt, zoals oa de Schwalbe's Furious Fred, maar mijn normale woon/werk traject is alleen haalbaar als er niet teveel sneeuw ligt. Op de jaagpaden wordt niet gestrooid, dus bij teveel sneeuw kan je eender welke noppenband leggen, rijden is dan kwasi onmogelijk. Kort samengevat komt het erop neer dat als er teveel sneeuw ligt, de velomobiel in de garage blijft staan.
Omdat ik best tevreden ben over mijn huidige band, wilde ik er niet teveel van afwijken. Nu heeft Schwalbe sinds dit jaar de
Big Ben, wat eiglijk een Big Apple met bobbeltjes is. Opnieuw een vette 26 x 2.35, dat rijdt zo lekker comfortabel.
Ik had ook een
Michelin Protek Max binnenband bij de Big Ben besteld, maar die heb ik (nog) niet gebruikt. Ik vond de binnenband nogal zwaar en totnogtoe heb ik het met de standaard binnenband redelijk goed gered. Ook gaat deze binnenband maar tot maatje 2.30, maar ik weet niet of die 0.05 extra een probleem zou kunnen geven. De toekomst zal het leren.
Toen ik daarstraks de Strada in de garage wilde zetten, viel mijn oog op het derailleurkapje en zag ik dat de achterkant ervan los stond en één van de boutjes verdwenen is. Nu kon ik het achterste boutje van de drie waarmee het kapje op de body wordt bevestigd, al een tijdje niet meer vast krijgen ("het draait zot", heet dat hier in Vlaanderen), je kon ermee blijven draaien, maar het draaide niet meer vast. Ik begreep nu ook meteen waarom ik vond dat de Strada de laatste tijd wat meer "rammelde" achteraan, dat is natuurlijk het kapje dat tegen de body kleppert. Een nieuw boutje erin draaien is geen oplossing, dat kan ook niet worden vastgedraaid en trilt er binnen de kortste keren weer uit. Ik heb het kapje nu voorlopig met een stukje tape tegen de body vastgeplakt om het klapperen tegen te gaan, maar er zal toch een blijvende oplossing voor moeten worden gevonden ....
Update : ik had van Velomobiel een nieuw boutje met moertje op een spacer ontvangen, maar toen ik die aan de binnenkant van de body wilde plaatsen, bleek het oude moertje met spacer er nog te zitten. Het zat ook nog flink vast. Maar ook het nieuwe moertje kon ik niet vastdraaien, dat blééf ook maar draaien. In de garage vervolgens gaan zoeken en een boutje van dezelfde dikte gevonden dat bijna 1 cm langer was, en dat kon ik wel vastdraaien. Probleem verholpen !
Afgelopen zaterdag werd de afsluitrit van de kalender van de Limburgse Liggers gereden, tevens een avondrit. Ik had aangekondigd dat als het droog bleef, ik ook mee zou komen rijden. Het zag er niet écht goed uit kwa weer, maar uiteindelijk bleef zaterdag droger dan aangekondigd, zodat ik rond 15.30u in de Strada stapte en richting Helchteren vertrok. Via het jaagpad langs Lommel tot in Neerpelt, dan naar beneden tot aan knooppunt 5. Daar ben ik verder gegaan richting knooppunt 78, wat maakte dat ik toch nog wat omreed en om 17.55u aankwam op de plaats van vertrek. Ik was nog op tijd en niet de laatste, in totaal zouden we met 16 liggers vertrekken.
Het heeft altijd wel iets, zo'n sliert liggers in het donker, vooral als je helemaal achteraan als laatste kan rijden (en zo geen last heb van de verlichting van achterliggers) is het met momenten puur genieten. Ik schrijf wel degelijk "met momenten", want je moet wel voortdurend op je hoede blijven voor je voorligger (ik reed achter Rik met zijn Strada). Bij mijn Strada zijn de remlichten beduidend feller dan mijn "gewone" achterleds, bij Rik (en enkele andere velomobielen) blijken de rem -en achterlichten dezelfde sterkte te hebben en dat is toch minder opvallend.
Halverwege de tocht werd er gestopt voor een warm worstenbroodje en koffie. Warm water was er ook, maar de theezakjes lagen nog in Helchteren zodat ik noodgedwongen toch maar 2 bekertjes hele zoete koffie verkeerd heb gedronken. Daarna was het weer verder richting Helchteren. Een paar km voor het einde werd nog gestopt aan een echt St-maartensvuur van de lokale Chiro. Daar heb ik afscheid genomen van de groep, omdat ik nog een ritje voor de boeg had. Terug naar huis via de N715 tot in Eksel, daar richting de N746 om zo via het centrum van Lommel (is geweldig : door het centrum van Lommel op een zaterdagavond in een velomobiel, commentaar genoeg !) naar Luyksgestel (toen begon het te regenen) en Postel om zo terug op het jaagpad uit te komen. Toen ik omstreeks 23.45u terug thuis aankwam had ik iets van een 185km op de teller staan en was mijn kaarsje echt uit. Het was dan ook al een hele tijd geleden dat ik nog eens zo'n dagafstand had gedaan.
Vandaag moest ik "even" in St-Huibrechts-Lille zijn bij de firma DB Protect om nieuwe oorstopjes te laten maken. Mijn oude harde stopjes voor het motorrijden dateren al van 2009 en werken nog prima, maar nu wil ik wel eens dopjes van zacht materiaal. Daarvoor moest nog eens een mal worden gemaakt, dus moest ik langskomen. Nu zag ik gister eerder bij toeval dat de Erkestraat vlakbij het jaagpad van het kanaal ligt, dus waarom er niet met de fiets naartoe ? Vanmorgen om 08.30u in de fiets en richting Limburg, waar ik natuurlijk een half uurtje te vroeg op de plaats van afspraak was. Dat was geen probleem, na 10 minuutjes stond ik al terug buiten en kon ik terug richting Antwerpen rijden. Ergens ter hoogte van Lommel sprong de km-teller op de 20.000. Helaas geen camera bij, het fotootje is van mijn gsm -ook al een oudje van 2009, wat de belabberde kwaliteit verklaart. Maar dat is natuurlijk niet het belangrijkste ;-)
Vandaag werd de nieuwe fietsbrug over kanaal Dessel - Schoten officieel ingehuldigd. De brug sluit aan op het Bels Lijntje en dat maakt dat je voortaan tot in het centrum kunt doorfietsen. Vroeger stopte het Bels Lijntje op het jaagpad en moest je omrijden in het centrum te geraken, dat is nu dus verleden tijd. Het is een kostbare brug geworden (maar liefst 1,6 milj. euro!) maar het is een prestigeconcept voor de Provincie Antwerpen dat verkondigt dat het de provincie zo fietsvriendelijk mogelijk wil maken. Meer hierover kan je
hier vinden.
Als lid van de Fietsersbond ben ik de groep ook wat groter gaan maken, ondanks het slechte weer waren er toch + 300 fietsers aanwezig. Ook een hoop lokale politiekers, daar zullen de komende verkiezingen van 14 oktober a.s. wel voor iets tussenzitten zekerst ? In groep werd vervolgens naar en over de fietsbrug gereden, waarna het terug verzamelen was op het vertrekpunt. Daar kon elke fietser dan nog een gratis frietje krijgen. Daar ben ik niet op blijven wachten en na de nodige vragen over de Strada te hebben beantwoord, ben ik rustig naar huis gereden.
Toen ik afgelopen weekend na de nacht naar huis wilde vertrekken, voelde ik toen ik de Strada uit de garage op het werk rolde al meteen dat de achterband lek was. Nog nét niet helemaal plat, wat betekende dat het waarschijnlijk een klein gaatje was. Na een hele nacht te hebben gewerkt, had ik niet meteen zin om de band te gaan verwisselen/plakken, dus de band gewoon terug hard opgepompt en er zonder verdere problemen mee thuis geraakt. Is de eerste keer lek achteraan sinds de Big Apple er op ligt, nu iets meer dan 3.500km. Niet echt een reden tot klagen dus.
Enkele weken geleden had ik na maanden de bandendruk achteraan nog eens gemeten, en die stond net boven de 2 bar. Maar meteen bijgepompt tot 3,5 bar en nu dus inderdaad een klein gaatje (niks te zien in de buitenband). Toeval of .... ? De binnenband die erin zat was al een keer of 5 geplakt, dus heb ik die maar ineens vervangen door een nieuwe. Nu mag ik alleen niet vergeten van een nieuwe reservebinnenband in de Strada te leggen, want die heb ik nu niet meer ....
