skip to main |
skip to sidebar
Gisteren werd de Bloesemtocht van de Limburgse Liggers verreden. Er was droog weer voorspeld en ik moest pas 's avonds de nacht op, dus had ik mij ook ingeschreven. Om 07.30u in de Strada en rond 09.45u kwam ik aan in Stevoort, de vertrekplaats van de tocht. In totaal hadden 16 mensen ingeschreven, die één voor één kwamen aangereden. Hoewel was aangekondigd dat er om 10.00u stipt zou worden vertrokken, moesten we nog bijna 40 minuten wachten (en het was al niet al te warm) voor we effectief weg waren. Bleek dat de taverne waar we 's middags zouden eten, kennelijk niet alle gerechten zou voorzetten die waren besteld, zodat Siegfried nog het één en ander moest regelen.
We hebben de hele tocht onder een bewolkte hemel gereden, de zon probeerde er wel door te komen, maar dat lukte niet erg. Ook de bloesems waren schaars (daarvoor was het de laatste tijd wat te koud), maar dat mocht de pret niet drukken. Waar ik me wel aan heb geërgerd, is het tempo. Eén van de medeliggers had zijn vrouw meegebracht en haar (zijn?) moeder, beiden op bukfietsen. Niks op tegen, maar ze moeten wel kunnen fietsen, zeker als je met een groep liggers gaat rijden. Op de vlakke stukken kon amper 17 - 18 km/u gereden worden, als het heuvelachtig werd was het met moeite boven de 10 km/u, wat écht te traag is. Ik had met momenten echt het gevoel met een groep bejaarden op fietstocht te zijn, niet mijn ding ....
Ik vind het principe van de LiLi bij toertochten prima ("niemand wordt achtergelaten") en de traagste bepaalt idd het tempo, maar toch. Een beetje conditie mag toch worden verwacht, zelfs als het tochtje maar 50 km lang is. Afijn, als ik de volgende keer nog eens mee wil rijden, zal ik nog eens goed informeren wie er allemaal meerijdt ;-)
Toen ik thuiskwam, stond er net geen 190 km op de teller. Dat begint er weer op te lijken ...
Vandaag waren er eindelijk lentetemperaturen aangekondigd, dus zag alles er prima uit voor een fietstochtje naar Breda. Rond 11.15u vertrokken en ondanks dat vrouwlief ook meefietste, waren we 1,5 uurtje later al in Breda. Dat kwam hoofdzakelijk door de wind mee, terug naar huis duurde daardoor een uurtje langer....
Sportpark de Wiselaar is een mooie locatie, waar de piste volledig was afgesloten en alleen maar bedoeld om de fietsen te proberen. Temperatuur was rond de 20° en al deed de zon haar best, echt door het wolkendek breken ging toen nog niet. Maar dat kon de pret uiteraard niet drukken.
Ik ging hoofdzakelijk voor de 3-wielige Raptobike Lowracer die Arnold beloofd had van mee te brengen. Ik had hem al eens bij hem in de winkel zien staan, maar vandaag kon ik hem dan eindelijk in het écht proberen. En zoals Arnold had gezegd : je "voelt" helemaal niet dat je achteraan dubbele wielen hebt, kwa snelheid maakt het naar mijn gevoel nauwelijks verschil, alleen is-t-ie in de bochten wat stabieler dan de standaard Lowracer. Als alles goed gaat, zou de ombouwset nog dit jaar verkrijgbaar moeten zijn. Iets om in de gaten te houden !
Nu de vrieskou zo goed als verdwenen is, wordt het hoog tijd om de zomerbanden weer boven te halen. Ik had voor achterop nog een GEAX TATTOO LIGHT liggen waar heb ik goeie herinneringen aan heb kwa rolweerstand. Kwa lekbestendigheid is dat wat minder, maar ik had een tijdje geleden ook nog de befaamde MICHELIN PROTEC MAX binnenband gekocht. De combinatie van deze twee maakt toch dat ik ze beiden met een gerust hart monteer (ahum).
De SCHWALBE BIG BEN die ik vandaag heb verwijderd, blijkt op een dikke 1600 km alle oneffenheden waarvoor ik hem had gekocht (de kleine piramides), versleten te hebben. De band rolt voor 99% op de middenste ribbel, die voelt nu echt glad aan. Kennelijk reed ik dus al een tijdje op een gewone BIG APPLE ;-). De grip van de BIG BEN is wel nét iets beter op bevroren ondergrond, maar als je die na pakweg een 1500km al kwijt bent, kun je je afvragen waarom je deze band zou kopen ....
Verder werd de ketting nog eens schoongemaakt, evenals de contactpunten van de claxon (die maakt de laatste tijd niet meer zoveel herrie als vroeger). Ook meteen wat zand uit de wielkasten verwijderd, al zal dat met dit natte weer niet zoveel uithalen. Laat de zon maar komen !
Het stuurkabeltje hangt nu al een week of 2 in de Strada en dat begint aardig te wennen. In het begin was het een beetje zoeken naar de goeie lengte, maar die denk ik nu min of meer gevonden te hebben. Voor het in -en uitstappen maakt het kabeltje niks uit, je moet nog steeds het stuur onder in de rand van de bovenkant klemmen want anders kan je er niet in. Maar het rijden zelf voelt veel ontspannender aan. Waar je zonder kabeltje het stuur met minstens 1 hand redelijk goed moet vasthouden, kun je nu fietsen met 1 of 2 handen losjes op de bovenkant van het stuur. Dat fiets toch een stuk lichter en vermoeit minder.
Gisteravond was ik naar een voorstelling (lezing?) van Gerrit Gaastra geweest, oprichter van oa.
IdWorx. Deze was te gast bij onze lokale
fietsenmaker.
Ondanks dat ik het merk en de filisofie erachter goed ken, heb ik samen met een 40-tal uitgenodigde fietsliefhebbers, een aangename en leerrijke avond gehad. Er was ook een andere Strada-rijder uit het Turnhoutse aanwezig, die kende ik voordien alleen van naam en van fiets, nu kan ik er dus ook een gezicht op plakken ;-)
Gerrit Gaastra is een begenadigd spreker, als je hem bezig hoort zou je zó een (dure) fiets van hem kopen ;-) Voor ons liggers jammer dat hij zich alleen toespitst op bukfietsen. Als iemand zoals hij zich op ligfietsen zou toeleggen, zou er volgens mij héél wat moois uit de spreekwoordelijke bus komen !
Eergisteren ontving ik al een tekstberichtje van Jan dat de Strada klaar was. Nou moe, dat is snel ! Hij was van plan om met de Strada tot bij mij thuis te fietsen, maar omdat hij wat verkouden was en de trapas in mijn Strada te kort voor hem staat, werd de Strada afgelopen maandag met de bestelwagen netjes aan huis gebracht. Over service gesproken ;-) !
De veerpoten werden nagekeken, maar daar was niks bijzonders op aan te merken. Geen mankementen en alles zat nog goed in het vet. Wel heeft Jan de (dunne) olie die ik er in had laten druppelen, eruit verwijderd en vervangen door iets dikkere olie, dat zou beter zijn. Hij heeft zelf nog een proefritje gemaakt en kon niks bijzonders horen, dus zal het wel okee zijn.
De remkabels werden ook vernieuwd, en Jan heeft een nette oplossing gevonden om het verder inslijten van de veerpoten te voorkomen :
Dit alles maakte dat ik gister al opnieuw met de Strada naar het werk kon en inderdaad : de herrie van de rechter veerpoot was weg. Ik weet niet of het alleen maar aan het vervangen van de olie ligt, maar het is in elk geval flink verbeterd.
Het stuur hangt nu ook -letterlijk- aan een draadje, al moet ik nog even zoeken naar de juiste hoogte. Ik heb nu een klein schroevendraaiertje in de Strada liggen om de kabel fijn te tunen, dus dat komt vanzelf wel goed.
Gisterochtend heb ik de Strada naar Zonhoven gebracht, waar hij een paar weken zal blijven staan voor onderhoud. Om 07.30u bij -4° vertrokken en even voor 10.00u was ik bij Jan E. Onderweg enkele keren een dreigende sneeuwlucht gehad, maar toch droog aangekomen (alleen maar koude tenen).
Jan gaat een paar dingen voor me nakijken :
1. remkabels. De huidige buitenkabels zijn op een paar plaatsen doorgesleten (op de plaats waar ze uit de wielkast komen + beneden aan de kruiskoppeling van het stuur) en zullen worden vervangen.
2. stuurkabeltje. Dat zal eindelijk gemonteerd worden zodat het stuur kan blijven "hangen" tijdens het fietsen. Ik ben echt eens benieuwd hoe dat zal rijden !
3. voorste veerpoten. Vooral de rechter veerpoot maakt de laatste maanden flink wat herrie tijdens het rijden (een soort van gebonk bij de minste oneffenheid). In het verleden kon ik dat oplossen door er 1 of 2 keer per jaar een paar druppels olie in te laten druppelen, maar dat hielp de laatste tijd niet meer. De veerpoten zijn totnogtoe ook nog niet uit elkaar gehaald, dat gaat nu ook gebeuren. Ik heb totnogtoe iets van een 21.500km met de Strada gereden, dus misschien wordt het ook wel hoog tijd ....
Tot de Strada klaar is, zal het behelpen worden met één van de bukfietsen. Wat gisteravond toch weer nuttig bleek, omdat er zoveel sneeuw was gevallen dat ik met de Strada flink wat moeite zou hebben gehad om thuis te geraken.
